De Ionische Eilanden: Korfoe, Zakynthos, Kefalonia en Lefkada

Waarom de Ionische Eilanden?

De Ionische Eilanden krijgen niet hetzelfde marketingbudget als Santorini of Mykonos, en dat is precies hun kracht. Deze zeven eilanden – van Korfoe in het noorden tot Kythira in het zuiden – zijn weelderig, relatief groen, rijk aan geschiedenis (Venetiaanse, Franse en Britse overheersing lieten allemaal hun sporen na) en veel minder druk dan hun tegenhangers in de Egeïsche Zee, in elk geval buiten het hoogtepunt van augustus.

Voor veerbootreizigers is vooral belangrijk dat de Ionische Eilanden de Griekse eilanden zijn die je met je auto daadwerkelijk kunt bereiken via de Adriatische overtocht. Je hoeft je voertuig niet nog eens op een trage Egeïsche veerboot te laden na een toch al lange reis. Korfoe wordt door sommige Adriatische veerbootroutes rechtstreeks aangedaan; Lefkada is met een brug verbonden met het vasteland; en Kefalonia en Zakynthos liggen op een steenworp afstand van de kust van de Peloponnesos.

Korfoe (Kerkyra)

Korfoe is het meest bezochte van de Ionische Eilanden, en niet zonder reden. De Oude Stad van Korfoe staat op de UNESCO-Werelderfgoedlijst – een doolhof van smalle Venetiaanse straatjes, pastelkleurige gebouwen en elegante Liston-arcaden die meer aanvoelen als een Zuid-Italiaanse stad dan een Grieks eiland. De twee Venetiaanse vestingen aan weerszijden van de stad zijn indrukwekkend en gratis te bezoeken.

Buiten de stad biedt Korfoe een grote verscheidenheid aan landschappen: de met olijfbomen begroeide heuvels van het noorden, de ontwikkelde resortstranden van de oostkust (Dassia, Ipsos, Benitses), de rustige vissersdorpjes van het westen (Paleokastritsa, Agios Gordios) en het wildere, legere zuiden. Het eiland is groot genoeg om als een bestemming op zich te voelen – je kunt er een week doorbrengen zonder dat je door je bezienswaardigheden heen bent.

Voor veerbootreizigers is Korfoe uniek toegankelijk: verschillende Adriatische veerbootroutes doen de haven van Korfoe-Stad rechtstreeks aan, zodat je hier van boord kunt gaan zonder helemaal naar Igoumenitsa te varen. Als alternatief varen er meerdere keren per dag lokale veerboten van Igoumenitsa naar Korfoe-Stad (overtocht van 90 minuten), en je kunt je auto meenemen.

Lefkada

Lefkada is het enige Ionische eiland waar je zonder veerboot naartoe kunt rijden – het is verbonden met het Griekse vasteland bij Preveza via een korte dam en een draaibrug. Dat maakt het eiland het meest autovriendelijk van de groep, en een logische eerste stop voor reizigers die in Igoumenitsa aankomen en een eilandmoment willen voordat ze verder naar het zuiden trekken.

De troef van het eiland is Porto Katsiki, een spectaculair strand met witte kliffen aan de zuidwestkust dat regelmatig voorkomt in lijstjes met ‘mooiste stranden van Europa’. Om er te komen moet je een steile trap af of een boottocht vanaf Nidri nemen, maar het uitzicht – krijtwitte rotsen die loodrecht in turkoois water vallen – maakt het de moeite waard. Egremni is minstens zo mooi en nog afgelegener.

Lefkada-Stad zelf werd na een reeks aardbevingen grotendeels in hout herbouwd, wat het eiland een uitstraling geeft die geen enkele andere Griekse eilandhoofdstad heeft. De lagune aan het water is een populaire windsurfplek, en de markt en hoofdstraat zijn zelfs in de zomer verfrissend ontoeristisch.

Kefalonia

Kefalonia is het grootste van de Ionische Eilanden en wellicht het meest indrukwekkend mooie. Het eiland werd internationaal bekend door de roman (en film) Captain Corelli's Mandolin, maar verdient zijn reputatie ook los daarvan. De schaal van het landschap is opmerkelijk: de met dennenbomen bedekte Mount Ainos (1.628 m), steile kustkliffen, ondergrondse meren en een binnenland dat bijna alpien aandoet.

Myrtos Beach, aan de noordwestkust, is een van de meest gefotografeerde stranden van Griekenland – een sikkel van witte kiezels onder verticale witte kliffen, met water in een bijna onwerkelijk blauwgroen. Het komt het beste tot zijn recht vanaf het uitzichtpunt boven op de klif, voor je afdaalt; het strand zelf wordt druk in juli en augustus, maar het uitzicht is het gezelschap waard.

De hoofdstad van het eiland, Argostoli, werd bijna volledig herbouwd na de aardbeving van 1953 die de Ionische Eilanden verwoestte, en mist daardoor de Venetiaanse charme van Korfoe – maar het is een levendig, authentiek Grieks stadje met goede restaurants en een aangename boulevard. Het nabijgelegen Melissani-meer, een deels ondergronds grotmeer waar zonlicht door een ingestort dak naar binnen valt en het water bijzondere tinten blauw geeft, is een must.

Kefalonia bereik je met de veerboot vanaf Kyllini in het noordwesten van de Peloponnesos (2,5 uur) of vanaf Patras (2,5 uur op sommige seizoensroutes). Op beide verbindingen kun je je auto meenemen.

Zakynthos (Zante)

Zakynthos heeft twee heel verschillende gezichten. De oost- en zuidkust worden gedomineerd door grote resortcomplexen en het soort op nachtleven gerichte pakketreizen dat 's zomers elke chartervlucht vanuit Noord-Europa vult. Dat hoeft geen probleem te zijn als je daarnaar op zoek bent – maar het is goed om te weten waar je aan begint.

De westkust en het noorden zijn echter compleet anders: verlaten baaien, spectaculaire kalksteenkliffen en het beroemde Navagio-strand (‘scheepswrakstrand’) – alleen bereikbaar per boot, en een van de meest herkenbare beelden uit het Griekse toerisme. Op het strand zelf ligt het roestende wrak van een smokkelaarsschip dat in 1980 aan de grond liep, omgeven door witte kiezels en ingesloten kalksteenwanden. Boottochten vanaf Porto Vromi of Agios Nikolaos varen de hele dag door in de zomer.

Zakynthos is ook een nestplaats voor onechte karetschildpadden (Caretta caretta) langs de stranden van de baai van Laganas. Boottochten om schildpadden te spotten (verantwoorde aanbieders houden afstand van nestplaatsen) vertrekken vanaf de haven van Zakynthos-Stad. Het eiland bereik je met de veerboot vanaf Kyllini (overtocht van 1 uur, meerdere keren per dag), en je rijdt je auto zo aan boord.

Hoe je de Ionische Eilanden vanaf de veerboot bereikt

De Ionische Eilanden liggen gunstig voor reizigers die met de Adriatische veerboot aankomen:

• Korfoe: op sommige diensten rechtstreeks vanaf Italiaanse havens (Bari, Brindisi, Ancona), of lokale veerboot vanaf Igoumenitsa (90 min, meerdere keren per dag). Zie de route Bari–Igoumenitsa.
• Lefkada: rijd vanaf Igoumenitsa zuidwaarts richting Preveza, en dan over de dam (ca. 1,5 uur vanaf Igoumenitsa). Geen veerboot nodig.
• Kefalonia: rijd vanaf Patras zuidwaarts naar Kyllini (ca. 1,5 uur), en neem dan de veerboot naar Poros of Argostoli (ca. 2,5 uur).
• Zakynthos: rijd vanaf Patras zuidwaarts naar Kyllini (ca. 1,5 uur), en neem dan de veerboot naar Zakynthos-Stad (ca. 1 uur).

Combineer je meerdere eilanden, dan werkt aankomst in Patras goed voor Kefalonia en Zakynthos, terwijl aankomst in Igoumenitsa beter past bij Korfoe en Lefkada.